Ringde for Kongen i 1 time

Om lag ein halvtime før klokka 12 på fredag, var kyrkjetenar Helge Furdal på plass utanfor Kvinnherad kyrkje. Han førebudde seg då på å ringa med klokka i samband med kong Harald V sin bortgang.

– Det er ein trist dag. Eg har snakka med ein del folk, og dei er prega alle saman. Han var ein folkekonge. No var han 89 år, men eg skulle ynska han levde lenger, sa Helge alvorleg.  

Han tykte det var heilt på sin plass å minnast Kongen med klokkeringing.

– Han betydde mykje for mange. Vi i kyrkja vil gjera vårt for å minnast Kongen, understreka Helge Furdal.

Sjølv fekk han ikkje møta Kongen, men dronninga har han eit kjekt minne om.  

– Eg har vore med og servert lunsj til Dronning Sonja i Fønderdalen, smilte kyrkjetenaren.

Ikkje pause

Det skulle som nemnt ringast i ein heil time. I kyrkjene med automatisk ringing var ikkje det noko problem. Der det er manuell ringing, hadde kyrkjeverja sagt at det var lov å ta pausar undervegs.

– Det blir ikkje pause på meg. Eg er vane med å ringa med klokkene, til dømes i samband med jul, så dette er ingenting, smilte Furdal.

Til ringinga skulle han nytta «Storaklokko», den største av dei tre klokkene i Kvinnherad kyrkje. Ho har ein inskripsjon på lågtysk, som omsett til norsk lyder: «I Herrens år 1456 vart denne klokka støypt til Guds æra». Klokka har ifølgje Kvinnherad kyrkje si jubileumsbok frå 2005 ei djup grop i malmen, nær kanten. Ifølgje segna var klokka eigentleg tiltenkt Nidarosdomen i Trondheim, men kunne ikkje brukast der på grunn av støypefeilen.

Kiming

Helge Furdal skulle slå det han kalla kiming, med eit intervall på fem-seks sekund mellom kvart slag.

– Eg synest det er fin min måte å gjera det på opp mot gravferder. Det er verdig og fint. Men det er forskjellige tradisjonar i dei ulike kyrkjene våre, opplyste han.

Straks før klokka 12 sette han seg på ein stol ved klokka. Der har han rigga seg til med eit tau som er festa i kolben på eine sida og i ein planke i andre enden. Når tida er inne legg Helge berre eit lett trykk på tauet, og så kjem responsen umiddelbart. Oppe i klokketårnet gjev kvart slag ein skikkeleg gjenlyd i rommet, så det er godt vi har hørselvern på.

På kyrkjebakken samla det seg kring ti personar, som stod andektig og lytta til den mektige lyden.