Eit lukkelegare Kvinnherad med to lokalaviser?

Grenda og Kvinnheringen har kvar på sin måte følgt livet i kommunen, og etter mi meining har det vore ein styrke både for lokalsamfunnet og for innbyggjarane.

Eg hadde gleda av å vera styreleiar i Grenda i mange år etter at nye eigarar kjøpte avisa i 1999. Strategiske val den gongen var å satsa på lokalstoff, ha omlag 50/50 medarbeidarar av kvart kjønn, god aldersfordeling, samt at dei helst skulle bu ulike stadar i den vide kommunen. 

Dei to avisene har konkurrert om lesarar, annonsar og nyheiter, noko som sjølvsagt er krevjande for dei som jobbar i avisene. Men for lesarane har dette vore positivt. Når to redaksjonar følgjer med på det som skjer, vert fleire saker fanga opp, fleire spørsmål blir stilte og fleire stemmer slepp til.

Lokalavisene handlar også om identitet og tilhøyrsle. I ein stor og langstrekt kommune som Kvinnherad er det viktig å ha medium som bind bygdene saman og fortel kva som skjer utanfor eiga grend. Me får vita om saker i kommunestyret, om nye bedrifter og arbeidsplassar, om idrett, kultur og frivillig arbeid. Dermed blir me litt betre kjende med kommunen me bur i.

Lokalhistorie

For næringslivet er og lokalavisene viktig. Bedriftene kan nå kundar og samarbeidspartnarar, medan den løpande dekninga av næringsliv og arbeidsliv kan skapa forståing for bedriftene sitt arbeid rundt i kommunen. Når lokale initiativ, investeringar og arbeidsplassar får merksemd, bidreg det til større interesse og kunnskap om utviklinga i kommunen.

Slik er det òg for kulturlivet. Eit rikt organisasjonsliv er ein viktig del av det som gjer Kvinnherad til ein god stad å bu. Mange arrangement ville fått langt mindre merksemd utan lokalavisene. Det handlar ikkje berre om dei store hendingane, men også om alle dei små aktivitetane som gjennom året skaper liv og samhald i bygdene.

For nokre av oss avislesarane er det å ta vare på og formidla lokalhistorie blitt viktigare enn før. Grenda kan minna oss på kva som opptok folk, kva som vart bygd, kva som vart diskutert og korleis kvardagslivet såg ut både for 15, 35 eller 50 år ser tilbake. Det å sjå avisforsida for 30 år sidan er òg med å stimulera tankane. Her meiner eg Grenda har gjort eit særs viktig arbeid gjennom den breie dekninga av bygdene og kulturlivet der.

Ikkje like

Dei to avisene er heller ikkje heilt like. Kvinnheringen er del av det svære mediekonsernet A-media, medan Grenda har ei tydelegare lokal eigarforankring. Det er bra at det finst ulike modellar. Mangfald er ein styrke også på eigarsida.

Kva ville så skjedd dersom Kvinnherad berre hadde hatt éi lokalavis?

Truleg ville vi fått mindre av mykje av det som i dag vert dekka. Ein journalist kan ikkje vera to stader samstundes. Ei redaksjon må prioritera, og då vil alltid nokre saker falla bort. Med berre éi avis ville det blitt færre augo som følgde med på utviklinga i kommunen, færre vinklingar på dei same sakene og mindre rom for offentleg debatt.

Me bør setja pris på at begge avisene framleis står sterkt, at både Grenda og Kvinnheringen har makta å tilpassa seg nye tider. Så lenge dei greier å halda på lesarane og den lokale forankringa, ser framtidsutsiktene gode ut.

Ei oppfordring

Til slutt ei enkel oppfordring: Les lokalavisene og bruk dei. Det gjeld både oss som bur i Kvinnherad og dei mange utflytte kvinnheringane som vil halda kontakt med heimbygda. Ei lokalavis kan berre vera sterk dersom folk les henne og er villige til å betala for journalistikken.

To lokalaviser har vore eit gode for Kvinnherad i meir enn eit halvt hundreår. Det har kommunen tent på. Det er all grunn til å håpa at også komande generasjonar får oppleva det same.

Om eg skal oppsummera eit langt liv med to lokalaviser, så føler eg det omlag slik: Dei som les to lokalaviser, er både lukkelegare og har eit vidare perspektiv enn dei som mest held seg til Facebook og Kvardagsprat. Trur eg.

Ei helsing til jubilanten Grenda ved 75-årsleitet. Godt jobba!

Einar Holsvik, innflyttar og aviselskar